Goedendag – Zosia

Zosia “Ik ben geboren in Częstochowa in Polen. Het is een grote bedevaartsplaats. Een beetje zoals Lourdes. In de jaren zeventig leerde ik mijn man kennen. Hij was Pools en werkte in Nederland als zeeman. In 1975 zijn we getrouwd en ben ik naar Nederland gekomen. We gingen in Blerick wonen en ik kreeg werk in de afwaskeuken bij het Trefcenter. Ik sprak geen woord Nederlands maar wel een beetje Duits. Een paar jaar later kreeg mijn man werk bij de SIF fabriek en gingen we in Panningen wonen. Ik heb daar tien jaar gewoond en ben uiteindelijk via Papendrecht weer in Polen gaan wonen. We kregen twee kinderen en na twintig jaar huwelijk zijn we gescheiden. Ik ben toen met de kinderen terug naar Panningen gegaan omdat ik hier de meeste vrienden en kennissen had wonen. Ik ben nu vierenzestig jaar oud en werk nog altijd fulltime. Ik werk in de komkommerkas als voorwerker. Ik bereid het werk voor en leg de mensen uit wat ze moeten doen. Bijna alle medewerkers is de kas zijn Pools. Toen ik in Nederland kwam wonen waren er nog niet veel Polen in Nederland. Er waren geen boeken en cursussen om Nederlands te leren. Tegenwoordig is het veel makkelijker om Nederlands te leren als je vanuit Polen hier naartoe komt. Ik heb mezelf alles aangeleerd door veel te lezen, goed te luisteren en zelf zoveel mogelijk Nederlands te praten. Het is voor buitenlandse mensen heel moeilijk om Nederlands te leren. Ik weet nog dat ik woorden als ‘Utrecht’, ‘keuken’ en ‘uitgaan’ heel moeilijk vond. Wat ik het meeste mis aan Polen is de spontaniteit. In Nederland moet je overal een afspraak voor maken. In Polen kun je overal onaangekondigd binnenkomen en ben je altijd welkom. Toen ik via via hoorde van het Goedendag project heb ik meteen gezegd dat ik meedeed. Ik heb andere Poolse mensen uit de buurt en uit de kas uitgenodigd om mee te komen eten. Ik vind het een fantastisch initiatief.”