Filmon

Filmon “Ik ben nu één jaar en zes maanden in Nederland. Ik ben gevlucht vanwege de slechte situatie in mijn land. Er is geen oorlog maar ook zeker geen vrijheid in Eritrea. Iedereen moet vanaf zijn achttiende in dienst. ‘National service’ heet dat. Eerst ga je naar een militair trainingskamp en vervolgens ga je werken in dienst van de overheid. Ik zat op de middelbare school en om mijn laatste jaar af te maken moest ik naar een trainingskamp in Sawa. In zo’n kamp maak je je laatste schooljaar af en krijg je daarnaast militaire training. Het is een trucje van de overheid om ervoor te zorgen dat je zo snel mogelijk start met je militaire training. Na mijn training in Sawa werd ik naar de hoofdstad Asmara gebracht. Daar werd ik in drie maanden opgeleid tot loodgieter. Ik wilde liever elektricien worden maar je hebt geen keuze; de overheid kiest voor je. Na mijn opleiding werkte ik zes jaar als loodgieter voor de overheid. Je krijgt geen loon, alleen een klein beetje zakgeld. Het is amper genoeg om van te eten. Als je je dienst weigert word je direct opgepakt. De situatie was uitzichtloos dus ik besloot te vluchten met hulp van een smokkelaar. Ik betaalde hem en vluchtte via Ethiopië en Soedan naar Egypte. Dit duurde ongeveer twee maanden. Van Egypte stak ik de zee over naar Italië en daar kwam ik terecht in een vluchtelingenprogramma. Ik werd uiteindelijk naar Nederland gebracht en eenmaal hier ben ik via Budel en Weert in Arcen terechtgekomen. Ik heb twee kinderen. Een zoon van negen en een dochter van vijf. Zij zijn samen met mijn vrouw nog in Eritrea. Ik mis ze ontzettend en ik probeer ze zo nu en dan wat geld te sturen. Als vrouw met een gezin hoef je in Eritrea gelukkig niet in dienst. Het liefst zou ik ze hierheen halen om hier samen een nieuw leven te beginnen maar omdat de overheid geen mensen laat gaan is het niet mogelijk om mijn familie deze kant op te laten komen. Ik kan wel een verzoek indienen maar de regering in Eritrea laat ze echt niet zomaar naar Nederland komen. Ik doe mijn best om iets voor ze te doen maar voorlopig is het afwachten en hopen dat de situatie verbetert. Volgende week begin ik met mijn eerste baan sinds ik in Arcen woon. Ik heb via via werk gevonden als installateur voor zonnepanelen. Ik heb laatst een week stagegelopen. Dit ging erg goed en nu mag ik aan de slag bij dit bedrijf. Ik heb er enorm veel zin in en ben heel dankbaar voor deze kans.”