Dunantgroep – Niek

Niek “Ik zocht een woning en hier in Arcen kwam iets vrij in een complex waar ook statushouders geplaatst zouden worden. In het begin vond ik het een beetje eng omdat ik niet wist wat ik kon verwachten. Toen ik de jongens beter leerde kennen viel het allemaal reuze mee. Toen ik hier net kwam wonen was ons woningcomplex was het gesprek van de dag. Er woonden eerst oude mensen in het gebouw. Die moesten allemaal verhuizen omdat de woningen gesloopt zouden worden. Toen de ouderen weg waren, werd besloten om er jonge mensen en statushouders uit Eritrea in te zetten. Het is uiteindelijk allemaal niet zo netjes aangepakt, dus ik begrijp de weerstand vanuit de gemeenschap heel goed. Er wonen op dit moment acht statushouders in het complex samen met een aantal Nederlandse jongens. Ik woon hier nu zo’n anderhalf jaar. Ik werk in de zorg en het zit in me om anderen te willen helpen. Ik ben dan ook een van de Nederlandse jongens geweest die actief aan de slag is gegaan met het helpen van de statushouders. Ze waren allemaal erg op zichzelf en spraken de taal nog niet goed. Ze wilden graag integreren maar wisten niet waar ze moesten beginnen. Toen is het idee ontstaan om samen vrijwilligerswerk te gaan doen. Zo konden de jongens de Nederlandse taal oefenen en konden de inwoners van Arcen wennen aan de nieuwe dorpsbewoners. We zijn begonnen met het ophalen van stortafval bij mensen thuis. We regelden een aanhangwagen en lieten via via weten dat je ons kon bellen om grote spullen op te laten halen. Later hebben we onze diensten uitgebreid met tuinonderhoud. Inmiddels weten een heleboel mensen uit Arcen ons te vinden. We werken in kleine groepjes zo’n twee tot drie keer per week in de tuinen of we helpen sjouwen bij mensen thuis. Deze positieve manier van kennismaken heeft enorm geholpen om vooroordelen weg te nemen en iets terug te doen voor de samenleving. In een dorp als Arcen heerst een hele sterke ons-kent-ons mentaliteit. Als je nieuw bent is het lastig om ertussen te komen, al helemaal als je uit een ander land komt en de taal nog niet zo goed spreekt. Ik geloof dat dit soort initiatieven krachtig zijn omdat ze klein zijn en midden in de samenleving ontstaan. We hebben niet de ambitie om meer klussen aan te nemen of te groeien in bezetting. Dan zouden we het doel van ons project misschien vergeten. Het doel is om elkaar beter te leren kennen en dat is nu precies wat er gebeurt. De statushouders vinden het erg leuk om te doen en er ontstaan mooie contacten. We noemen onszelf de Dunantgroep omdat we op de Dunantstraat wonen.”